Blog

44 მარტივი, მაგრამ ძალიან ღრმა კითხვა … პასუხის გაცემით, ყველაფერს თავის ადგილს მიუჩენთ!

ყოველი ადამიანის ცხოვრებაში ერთხელ მაინც დგება გადამწყვეტი მომენტი, როცა ის უნდა იყოს გულწრფელი და ტყუილის გარეშე უპასუხოს ძალიან მარტივ, მაგრამ

„ადამიანები სწორედ მაშინ ბერდებიან ,როცა კარგავენ შეყვარების უნარს“-გაბრიელ გარსია მარკესი

თუ ღმერთი ერთი წამით მაინც დაივიწყებდა, რომ მე ვარ ნაჭრის ნაკუწებისგან შეკერილი თოჯინა და მაჩუქებდა სიცოცხლის ერთ პაწაწინა ნაგლეჯს, ალბათ,

შეცვალე საკუთარი ცხოვრება!

ადამიანებს ყველაფერი სიყვარულისთვის გვაქვს: სიცოცხლე, გული, აზრები, სახლი და ეზოში ყვავილები, მაგრამ ისე ვცხოვრობთ,თითქოს პირიქით არის. საკმარისია ჩვენს ცხოვრებაში გაუთვალისწინებელი

მე რომ ბავშვობაში დამაბრუნა…

მე რომ ბავშვობაში დამაბრუნა- თამაშით არ დავიღლებოდი. მე რომ ბავშვობაში დამაბრუნა- არ გავიზრდებოდი. მე რომ ბავშვობაში დამაბრუნა – „მე ,ბებია,

“გურჯებმა ბრძოლა კარგი იციანო” ამონარიდი ჯემალ ქარჩხაძის რომანიდან “რახათ ლუხუმი”

“მე, საუბარი რომ პირდაპირ საჭირო საგნისკენ წარმემართა, ვკითხე, ამბობენ, გურჯებში მრავალი მოღალატის პოვნა შეიძლება, და თუ მართალია-მეთქი. ამაზე ალი-მირზამ გაიღიმა

„კაცი,რომელსაც სიყვარული ერთხელ შეეძლო“.. ძმის მოგონებები ეროსი მანჯგალაძეზე

„მას შემდეგ რაც ეროსიმ თბილისში ბინა მიიღო, მარტო ცხოვრობდა , არც მეუღლე ჰყავდა და არც შვილები. სახლში მარტო ვერ ძლებდა,

ფორბსი – 2016, მილიარდერების ახალი ათეული

ჟურნალმა „ფორბსმა“ მსოფლიოს უმდიდრესი ადამიანების ყოველწლიური რეიტინგი გამოაქვეყნა. მსოფლიოს უმდიდრესი ადამიანების ახალი ათეული ასე გამოიყურება. ბილ გეიტსი / 75 მილიარდი /

რატომ უნდა გამოვხატოთ დადებითი ემოციები?!

მახსოვს, სადღაც ამოვიკითხე, რომ ადამიანები იმ სითბოს მხოლოდ 1-2 პროცენტს გამოვხატავთ, რისი რესურსიც რეალურად გვაქვს. რაღაც გვეზარება, რაღაცის გვერიდება ან

ვან გოგის დამაფიქრებელი წერილი ძმას – სიყვარულის შესახებ

გთავაზობთ, ამონარიდებს წერილებიდან, რომლებსაც ვან გოგი თავის ძმას, თეოს სწერდა. თეო ვან გოგი, პარიზის ერთ-ერთი გალერეის დირექტორი იყო. ის მთელი

გამომყვები… ქმრად?! – 29 თებერვლის ირლანდიური ტრადიცია

კაცები გადამალეთ, 29 თებერვალი მოვიდა… ეს ხუმრობით (ნახევრად), მაგრამ მართლაც საინტერესოა, რომ ეს ირლანდიური ტრადიცია ჯერ კიდევ მე-5 საუკუნიდან იღებს