ბრიტანელი ფიზიკოსი, 1908 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ერნესტ რეზერფორდი, ლექციებს კითხულობდა მანჩესტერის უნივერსიტეტში. ერთხელ მას სამეფო აკადემიის ერთ-ერთმა წარმომადგენელმა დახმარებისათვის
ფრანგი ფილოსოფოსი ალბერ კამიუ ფიქრობს, რომ მიღწევა მოვალეობაა, რომელიც ადამიანს უფრო მეტი მიღწევისკენ უბიძგებს. საინტერესო ნააზრევია, რადგან მიღწევა დასაწყისია, რომელსაც
“ბედნიერებას მხოლოდ მაშინ აქვს ფასი, როცა სხვას უზიარებ” “ათასობით სანთელი შეიძლება აინთოს ისე, რომ ეს სანთელი მაინც იგივე დროში დაიწვება.
ბრაიან ტრეისის შეხედულებით არსებობს ოთხი მიზეზი რის გამოც ადამიანები მიზნებს არ სახავენ: 1. მიზნები არაა მნიშვნელოვანი პირველი მიზეზი ისაა, რომ
1983 წელს ფრანგმა მეცნიერმა მაქს რინგელმანმა კოლეჯის სტუნდეტებზე კვლევა ჩაატარა. ექსპერიმენტები შემდეგში მდგომარეობდა: ჩვეულებრივ, არაფრით გამორჩეულ ადამიანებს სთხოვდნენ სიმძიმეების აწევას. ყოველი
“მწერლები ხსნიან ჩვენს გულსა და გონებას, ისინი ჩვენს საკუთარ რუკას გვიდგენენ, რათა უფრო სანდოდ ვიმოგზაუროთ“ სამარადისო შეკითხვაა, თუ რა ზეგავლენა
პატარა გოგონა პირველად იხილავს წვიმას. ბედნიერების ეს წამები პოზიტიური ენერგიით აგავსებთ!
უთხრა ბალახმა შემოდგომის ფოთოლს: “იმდენად ხმაურით ეცემი ძირს, რომ ზამთრის ყველა სიზმარს მიფრთხობ!” ბრაზმორეულმა ფოთოლმა უპასუხა: მდაბიო, უსახლკარო! უსიცოცხლო და
ხელწერის ფსიქოლოგია, ეს არის ფსიქოლოგიის ერთ-ერთი მიმართულება სადაც ადამიანთან მუშაობა მისი ხელწერის საფუძველზე ხდება. მიმდინარეობას საფუძველი იტალიაში ჩაეყარა და დღესდღეობით
იმ დროს, სანამ თქვენ ამ სტატიას კითხულობთ, მსოფლიოში მილიონობით ადამიანი მეორე ადამიანს რაღაცას სთხოვს. ხოლო, ალბათ კიდევ უფრო მეტ ადამიანს
