შთამაგონებელი ისტორიები

დღეს ბევრი დედაა მსგავს სიტუაციაში, გჯეროდეთ თქვენი შვილების, გჯეროდეთ საკუთარი თავის!

ჩემი შვილი დროულად დაიბადა, 3.300 წონა, 50 – სიმაღლე… ნორმალური ბავშვი იქნებოდა, რომ არა გარკვეული გარემოებები. მოკლედ ვიტყვი – საკმაოდ

ხშირად სწორედ დანაკარგი გვასწავლის საგნების დაფასებას!

ერთხელ მოლა ნასრედინმა გზაზე უბედური კაცი შენიშნა და ჰკითხა რა აწუხებდა. „არაფერი მახარებს ცხოვრებაში, ჩემო მეგობარო.“ უპასუხა კაცმა. „ქონება საკმარისად მაქვს,

“ჩვენ ერთად ავალთ მწვერვალზე!”

ჩვეულებრივზე მეტად დატვირთული დღე იყო საავადმყოფოს თანამშრომლებისთვის. ათი ახალი პაციენტი მოეყვანათ და სუზანი (ექთანი) მთელი დილისა და შუადღის განმავლობაში მათ

ნუ დათმობთ თქვენს ოცნებებს!

მე მყავს მეგობარი მონტი რობერტსი, რომელსაც უზარმაზარი ცხენების რანჩო აქვს სან ისიდროში. გარკვეული დროის მანძილზე მის სახლს ვიყენებდი, ჩემი პროექტის

ეფექტური ურთიერთობის საიდუმლო

ორი მგზავრი ახალ ქალაქში წავიდა.ერთი მათგანი გაჩერდა ქალაქის შესასვლელში და  ბენზინგასამართი სადგურის ოპერატორს შეეკითხა : –როგორი ადამიანები ცხოვრობენ ამ ქალაქში? –როგორი

ნამდვილი ამბავი: არასდროს დაკარგოთ იმედი!

მინდა ერთი პატარა გოგონას შესახებ მოგიყვეთ, რომელსაც  ძალზედ ცუდი რამ შეემთხვა. როცა ამგავრ ისტორიებს იხსენებ, ძალაუნებურად ფიქრობ რომ პრობლემები, რომლებზეც ყოველდღიურად

ყველაფერი შენს ხელშია

დიდი ხნის წინ, ერთ უძველეს ქალაქში, ცხოვრობდა ოსტატი, რომელსაც ბევრი მოწაფე ჰყავდა. ერთხელ მათ შორის ყველაზე ნიჭიერი ჩაფიქრდა: „არსებობს კი

აი, რას ვაკეთებ აქ!

იმ დღეებში, როცა კოსმოსური კვლევები ის-ის იყო იწყებოდა, ჯონ კენედი კანავერალის კონცხზე განლაგებულ „ნასას“ ბაზას ეწვია. ის შეხვდა მრავალ სახელგანთქმულ