სიკეთე

იმ ამბავმა, რომ იაპონიაში კუნძულ ჰოკაიდოზე არსებული რკინიგზის სადგური მხოლოდ ერთი მგზავრის გამო მუშაობს, შთამაგონა მომეპოვებინა ინფორმაცია საქართველოში მსგავსი მაგალითების

სიკეთეს ვუწოდებთ იმას, რასაც ვირჩევთ მისივე გულისთვის და არა სხვა რაიმე მიზნით. რაც სურს ყველას ან რასაც ყველა მოინდომებდა –

არსებობენ ასეთი ადამიანები. მე მათ სიკეთის ჯარისკაცებს ვეძახი. ზუგდიდში თუ მოხატულ ნაგვის ურნების ნახვა ერთი ძალიან საინტერესო ბიჭის წყალობით უკვე

იაპონიის კუნძულ ჰოკაიდოზე არსებული სარკინიგზო სადგური კამი-სირატაკი უკვე წლებია მხოლოდ ერთი მგზავრის გამო მუშაობს, იუწყება Citylab-ი. სამი წლის წინ, იაპონიის

რამდენიმე კვირის წინ სოციალური ქსელები ზუგდიდის ერთერთ უბანში მოხატულმა ნაგვის ურნამ მოიცვა. ვიღაცამ კარგად უხუმრია და ურნაზე უზარმაზარი “სპანჯბობი” დაუხატავს.

ამბავი,  რომელიც    ახლა  მინდა გიამბოთ, ერთი შეხედვით დაუჯერებელია. ჰოდა, წაიკითხავენ ადამიანები  ჩემს პოსტს და იტყვიან  – „ ღმერთო, რა მაგარია,

ამ რამდენიმე დღის უკან უნივერსიტეტიდან სახლში ვბრუნდებოდი შესვენებაზე. ჩემი ქუჩის ჩასახვევთან ერთი კაცი შემხვდა (პენერებს ეძახიან აქ ასეთებს) და ფული

– ცუდი დაავადება დამიდგინეს – სიმსივნე. ლადო ხომ იცი, კახაძე? ექოსკოპიის ვირტუოზია. ჰოდა, რაღაც ეჭვები რომ შეეპარათ ექიმებს, ლადოსთან გამიშვეს.

ჩვენ მიერ ჩადენილ კეთილ საქმეებზე სხვებს თითქმის ყოველთვის ვუამბობთ ხოლმე. რატომ? იმიტომ რომ, გულის სიღრმეში, ჩვენივე ქმედებების დაფასება და აღიარება

ადამიანი არ არის ცალსახა არსება, როგორც ანგელოზი. ჩვენში არსებული მიკროსამყარო გარშემო არსებული სამყაროს პროპორციულია, რაც იმას ნიშნავს, რომ ადამიანები იმ