ცხოვრება

მუსიკა შუამავალია გონების სამყაროსა და გრძნობათა სამყაროს შორის. ძლიერ ვწუხვარ, რომ არ მესმის სამხედრო საქმე ისე, როგორც მუსიკის ხელოვნება, მაშინ

ერთ განდეგილს ჰკითხეს: — ამ ყველასაგან მივიწყებულ ადგილზე მარტო როგორ ძლებ? მან კი უპასუხა: — მარტო არ ვარ. მე თანამოსაუბრე

ნათია როსტიაშვილი “ფეისბუქზე” ჰყვება თბილისი-ჰერეთის სამარშრუტო ტაქსის მძღოლის – თამაზის შესახებ, რომელსაც, მისი თქმით, მგზავრები უყვარს და თავის საქმეს დიდი

..ადამიანი გარბოდა, რაც ძალი და ღინე ჰქონდა.. “დიდი და ბნელი” მისდევდა მას.. ბოლოს, ძალა გამოელია და ქვაზე ჩამოჯდა.. ის “დიდი

გათენდა. მე და დედამ ერთად გავიღვიძეთ. თავზე მოვიხვიეთ მზის სხივები და ავკისკისდით.მე ყავა გავამზადე,დედამ სახლის დალაგება დაიწყო.ალაგებდა და აკრიალებდა ყველაფერს,თან

იყო ერთი თხა, მაგრამ რაღა იყო? გამოწველეს, გაატყავეს და შეჭამეს ადამიანებმა. იყო ერთი მგელი, მაგრამ რისი მგელი იყო?! დაიჭირა თხა

ხშირად უგრძვნია თავი ადამიანს უსუსურ და მარტოსულ არსებად, თითქოსდა სიცარიელე ისადგურებს მის სულსა და გულში, როდესაც გარემო სამყაროს წყდება და

რამდენი ადამიანიც არსებობს დედამიწაზე , იმდენივე განცდა და აღქმა არსებობს სამყაროსი, განა შემიძლია მხოლოდ საკუთარ თავზე ვესაუბრო მკითხველს. თვეების წინ

სად არის ამაღლებული მჭერმეტყველება? – ჰაერში გაიფანტა. სად არის ელფერი სიჭაბუკისა? – დაიღუპა. სად არის დიდება? – განქარდა. სად არის