ცხოვრება

პორტუგალიელი José Micard Teixeira-ს ეს ცხოვრებისეული აზრები ინტერნეტმა შეცდომით მერილ სტრიპს მიაწერა, რამაც მის მარტივად გავრცელებას შეუწყო ხელი: “ამ ბოლო დროს

კატო ლომბი იყო ადამიანი, რომელიც 16 ენაზე ლაპარაკობდა. დიდი ხნის განმავლობაში, იგი 8 ენაზე სინქრონულად და რაც მთავარია, ძალიან სწორად

ამას წინათ, ერთმა საყვარელმა გოგონამ მკითხა: თაკო, არის ერთი ადამიანი, ვის პატიებასაც ვერაფრით ვახერხებ, ის ძალიან ცუდად მომექცა, იქნებ, მირჩიო

ზარანდია იმ ადამიანთა რიცხვს ეკუთვნოდა, რომელთაც ყოველთვის და ყველა განსახილველ საკითხზე აქვთ თავისი აზრი, დასკვნა და მოქმედების მეტნაკლებად ჭკვიანური გეგმაც.

წარმოგიდგენთ საინტერესო ნაწყვეტს ცნობილი ბრაზილიელი განათლების მკვლევარის პაულო ფრეიერის „ჩაგრულთა პედაგოგიკიდან“, ვფიქრობ სტატია კარგად ეხმიანება ჩვენს რეალობას. „განათლების საბანკო მოდელი“

ეპიგრაფის მაგიერ: ჯერ ვიფიქრე დამეწერა ჩემზე, მერე ვიფიქრე, დამეწერა შენზე,შემდეგ კი მივხვდი, რომ არ აქვს მნიშვნელობა ჩემზე დავწერ თუ შენზე,

მართალია, ეს სიტყვები რომაელმა პოლიტიკოსმა, ადვოკატმა, კონსულმა და სახელგანთქმულმა ორატორმა მარკუს ტულიუს ციცერონმა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 106-43წწ.) თქვა, მაგრამ, რამდენად შეეფერება

ერთი ახალგაზრდა კაცი იჯდა ახალთახალ იაგუარში, მშვენიერ განწყობაზე იყო და რაღაც მელოდიას ღიღინებდა. უცებ გზისპირას ჩამომსხდარი ბავშვები დაინახა. მას შემდეგ,

ადამიანო… როდესაც მარტოდ იგრძნობ თავს, გახსოვდეს, რომ… მე დაგინახე შენ იქამდე, ვიდრე შენ დაგინახავდნენ სხვები და ვიდრე შენ დაინახავდი საკუთარ