ცხოვრება

ჩვენი სიცოცხლე ისე ხანმოკლე და უდღეურია, რომ არავითარი ფასი არ ექნება მას, თუ ის ისე არ გავატარეთ, როგორც ჩვენ გვსურს.

“…როცა სიჩუმეში ნაპირს მომწყდარი ტალღა წკარუნით იმსხვრევა ქვებზე და მერე შიშინით, უხალისოდ დაიხევს უკან, სილაზე კი თეთრი ქაფი ტალღას ჩაბღაუჭებული

სკოლაში მასწავლებელი კითხულობს: – ბავშვებო, თქვენი აზრით რა არის ტრაგედია? – თქვი გოგი. – ჩემი აზრით, ტრაგედიაა – როცა მიდიხარ

მოხუცი ყიდის საზამთროებს ბაზარში. წინ წარწერა აქვს: ” ერთი საზამთრო – 3 ლარი, 3 საზამთრო – 10 ლარი”. ჩერდება გამვლელი:

კურდღელი ზის და წერს. გამოიარა მგელმა და ეკითხება კურდღელს: – რას აკეთებ? – საკურსოს ვწერ. – რა თემაზე წერ საკურსოს?

გრაფი სეგედი : „…შეიძლება გასაკვირიც იყოს, მაგრამ კაცობრიობას ნამდვილი ჭკვიანი კაცები ერთობ ნაკლებად ურევია. ეს განსაკუთრებით ცხადი და ნათელია მონარქების,

თუ სხვა შენზე უკეთ აკეთებს იმას, რაც შენ გსურს გააკეთო და ამას აღიარებ, შენს თავზე ერთი გამარჯვება ესაა! შენი უპირატესობა

ძვირფასო შვილო, დღეს შენ უკვე კაცი ხარ, უცნაურია, ხომ? – ბავშვობის შემდეგ, უცებ დიდი ხარ, თუმცა ეს სიმართლეა. შენ შეგიძლია

“ქუთაისზე როგორ უნდა დავწერო, ქუთაისს ისეთი მწერლები ჰყავს. ქუთაისი ისე მიყვარს, რომ იქ არც მიცხოვრია. ერთ ღამეზე მეტი, გადაბმულად არც

ნოდარ დუმბაძეს ჰკითხეს ბავშვობაში არაფერი არ მოგიპარავთო? “როგორ არა მომიპარავს და ესეთ ქურდობას კარგი შედეგი მოყვა. მახსოვს თხილი მოვიპარე კოლმეურნეობის