ცხოვრება

ჩვენს გაზეთში ზედიზედ მოწერილი ამბავია დაბეჭდილი: ერთი სოფელ კვათანიდამ და მეორე ლანჩხუთიდამ, ორივ ეს სხვადასხვა ადგილიდამ მოწვდილი ამბავი ერთსა და

 გასულ კვირას  ერთ – ერთ კორპორატიულ ვახშამზე  მიმიწვიეს სტუმრად. მშვენიერი საღამო იყო. დიდი აღფრთოვანება გამოიწვია სუფრამ, რომელიც  ვი აი პი

წინ ხიდია… ხიდი, რომელიც სამშობლოს გიყოფს. ხიდს, გაღმა კი შენი მშობლიური მხარეა. საკუთარ სამშობლოში დგახარ და აცნობიერებ რომ არ გძალუძს,

ჯორჯო არმანი მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი დიზაინერია. მან შექმნა სტილი, რომელსაც ყოველდღიურად მივმართავთ და ვერც კი წარმოგვიდგენია, რომ ოდესმე სხვაგვარად

„ ზოგი იმისთვის იბადება, რომ მდინარის პირას იჯდეს,ზოგს მუსიკალური სმენა აქვს,ზოგი მხატვარია,ზოგიც ცურავს,ზოგს ღილების საქმე ესმის,ზოგმა შექსპირი იცის,ზოგი უბრალოდ დედაა,ზოგი

“რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა, მით ნაკლებად მიყვარს ერთი კონკრეტული ადამიანი. ოცნებებში ხშირად ვსახავ გეგმებს, რომლებიც კაცობრიობას დაეხმარება და თუ

მისი თანამოსაუბრე ერთ განდეგილს ჰკითხეს: — ამ ყველასაგან მივიწყებულ ადგილზე მარტო როგორ ძლებ? მან კი უპასუხა: — მარტო არ ვარ.

“ჩემს ახლობელს, 19 წლის ვაჟი მოუკლეს. ცოტა ხნით გავიდა სახლიდან. მაგიდაზე გადაშლილი ლოცვების წიგნი დარჩა, ჩემი თვალით ვნახე. -იმაზე მეტიც

2013 წელს კიანუ რივზი თაყვანისმცემლების რადარებიდან გაქრა: ის აღარ მონაწილეობდა ფილმებში და ცდილობდა, ნაკლებად მოხვედრილიყო საზოგადოების თავშეყრის ადგილებში. ყველა ხვდებოდა,

„ვინ იყო იოსებ სტალინი? ეს დილემური კითხვა დგას მსოფლიო საისტორიო მეცნიერების წინაშე, მაგრამ ამ გრანდიოზულ თემას მარტოოდენ ისტორიულ–მეცნიერული გააზრება ვერ