ფილოსოფია

ადამიანთა უმრავლესობა მართებულად მსჯელობს საგნებსა და მოვლენებზე, ეს მათი უმეცრების – ადამიანის ყველაზე მართებული ბუნების შედეგია. ყოველგვარ ცოდნას ორი უკიდურესი

1. ვინც ბევრსა ფიქრობს იმაზე — სიკეთე ვქნაო, დრო აღარ ყოფნის, კეთილი იყოს. 2. ჩიტები ფიქრობენ, რომ სიკეთეა მისცე თევზს ფრთები ცაში

1. რამდენ სისულელეს ამბობენ იმის ცდაში, იქნებ რამე ახალი წამომცდესო. 2. შემთხვევითობა არ არსებობს! ყველაფერი გამოცდაა, ან დასჯა, ან ჯილდო,

პალმაში, ღამით, ცხოვრება ბაზრის უკან, კაფე-შანტანების უბანში გადაედინება: ჩაბნელებული, მდუმარე ქუჩები, კაფეების დარაბებიან კართა მიღმა კი სინათლე და მუსიკა. თითქმის

დიდმა ეგვიპტელმა ბრძენმა, სახელად ტოტმა, რომელსაც ბერძნები ჰერმესს ეძახდნენ, მსოფლიო წარღვნის წინ, მოასწრო და ჩაწერა თავისი მოსაზრებები ცოდნის ყველა დარგის

სიკეთეს ვუწოდებთ იმას, რასაც ვირჩევთ მისივე გულისთვის და არა სხვა რაიმე მიზნით. რაც სურს ყველას ან რასაც ყველა მოინდომებდა –

“არიან ადამიანები რომლებიც საკუთარ თავს ქრისტიანად მიიჩნევენ, თუმცა ვერც კი აცნობიერებენ, რომ მათ არც სურთ და არც შეუძლიათ ქრისტიანები იყვნენ,

პირველი: “ადამიანის რომელი საქციელი უფრო გაკვირვებთ?” პლატონი პასუხობს: 1.”ბავშვობაში, ბავშვობა ბეზრდებათ და უნდათ მალე გაიზარდონ…. მაგრამ რომ იზრდებიან ყოველთვის ბავშვობა

„მე ვიცი, რომ არაფერი არ ვიცი“ ან „ერთადერთი სიბრძნე იმის ცოდნაშია, რომ გააცნობიერო რომ არაფერი არ იცი“ – ალბათ ყველასთვის

მართალია, ეს სიტყვები რომაელმა პოლიტიკოსმა, ადვოკატმა, კონსულმა და სახელგანთქმულმა ორატორმა მარკუს ტულიუს ციცერონმა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 106-43წწ.) თქვა, მაგრამ, რამდენად შეეფერება