შიში

მიზანთროპები ხშირად მღელვარებას უჩივიან. მღელვარება – ხასიათის ფრიად განვითარებული თვისებაა ის თან სდევს ინდივიდუმს ადრეული ბავშობიდან მოხუცებულობამდე. ის მნიშვნელოვანწილად უფუჭებს

არის თუ არა სხვადასხვა ტიპის შიში თანდაყოლილი გრძნობა? როდის და რატომ უნვითარდებათ ბავშვებს შიში? იზრდება თუ არა შიშების რაოდენობა ბავშვის

ნებისმიერ ადამიანს აქვს კომპლექსები და შიშები, რომლებიც სიცარიელისგან არ მიიღება, არამედ გამოხატულებაა ცხოვრებისეული გამოცდილების და ჩვენი უნარისა, გადავლახოთ ისინი. თუკი

ერთმა კაცმა სიკვდილის წინ თურმე თვალი მოავლო ირგვლივ შემოკრებილ ჭირისუფლებს და თავისი უკანასკნელი ფრაზა წარმოთქვა: “აბა, არ გემშვიდობებით!”. არ ვიცი,

ამ პატარა მხიარულ და ლამაზ გამოსვლაში, ჟოე კოვანი მოგვითხრობს, თუ როგორ დაამარცხა სცენის შიში.

1. გაუბედაობა – ჩვეულევბრივ გამოიხატება ნერვიულობაშო, სიფრთხილეში საუბრისას და უცნობთან შეხვედრისას. შეინიშნება უხერხული მოძრაობები, თვალების აქეთ-იქით ცეცება. 2. გაუწონასწორებლობა –

ფილოსოფოსი სტეფენ ქეივი იწყებს შეკითხვით: როდის მიხვდით პირველად რომ ერთ დღეს თქვენც გარდაიცვლებით? და საინტერესოდ ამატებს: რატომ ვუწევთ ადამიანები წინააღმდეგობას

“დღევანდელი დღე არის ხვალიდელი დღე, რომელზეც გუშინ დარდობდით.”  – დეილ კარნეგი. შიში არსებულ რეალობაზე თქვენი გონების მიერ შექმნილი არასწორი წარმოდგენაა.

1. თქვენ არ გეშინიათ სიმაღლის, მხოლოდ ძირს დაცემის გეშინიათ. 2. თქვენ არ გეშინიათ ადამიანების, უბრალოდ ღალატისა და უარყოფის გეშინიათ. 3.

ერთხელ დედამიწაზე ყველა ადამიანურმა გრძნობამ და თვისებამ ერთად მოიყარა თავი. სიგიჟემ თქვა: დამალობანა ვითამაშოთო. დაიწყეს დამალვა! სიმართლე არ დაიმალა, მაინც