ფიქრები

ჯანდაბა, არც კი ვიცი საიდან დავიწყო. _თეორიულად, ამ წინადადებით  მოთხრობის დაწყება სისულელეა.  თუ ისეთი ავტორი ხარ, რომ აზრების თანმიმდევრულად დალაგებაც

ბევრს სჯერა, რომ ოპტიმიზმი მხოლოდ უსაღვროდ ბედნიერი ადამიანებისთვისაა დამახასიათებელი, პესიმიზმი კი უბედურებისთვის. ბოლოს და ბოლოს, მარტივია გჯეროდეს კარგი მომავლის, როდესაც

თუნდაც ღრმად გწამდეს, სამი ათას წელს ვიცოცხლებო და კიდევ ოცდაათი ათასს, სულ ერთია, მაშინაც კი უნდა გახსოვდეს, რომ არავინ არ