იმედი

იყო და არა იყო რა – ასე იწყება თითოეული ჩვენთაგანის ცხოვრება,მაგრამ ჩვენ ვფიქრობთ, რომ ასეთი დასაწყისი მხოლოდ ზღაპარს შეიძლება ჰქონდეს.

ჩვენ გარემოცულნი ვართ უიმედო ადამიანებით. ხშირად ვერ ვხვდებით მათ საჭიროებებს, რადგან უიმედონი ნაკლებად კომუნიკაბელურები არიან. არ შეუძლიათ იმის აღიარება, რომ

ფილმი დაფუძნებულია რეალურ მოვლენებზე და მოგვითხრობს უმუშევარ მარტოხელა დედის შესახებ, რომლის ძმასაც სამუდამო პატიმრობა შეცდომით მიუსაჯეს. ის ძმის უდანაშაულობაში დარწმუნებულია

“ან სიცოცხლით უნდა იყო დაკავებული, ან სიკვდილით..” თითქოსდა სიცოცხლე სამუდამო პატიმრობა მისჯილი ადამიანებისთვის არც თუ ისე საინტერესო უნდა იყოს, თუმცა

“ოპტიმიზმი არის რწმენა,რომელსაც მიზნის მიღწევამდე მივყავართ.ქვეყნად არაფერი შეიქმნებოდა, იმედის,თავდაჯერებულობისა და რწმენის გარეშე“ – ჰელენ კილერი იქნებდა მართლა განაპირობებენ რწმენა და

“რაგინდ მაცდურიც არ უნდა იყოს იმედი, მაინც საამო გზით გვატარებსო თვით სიცოცხლის დასასრულამდე” – იტყოდა ფრანგი ფილოსოფოსი ფრანსუა დე ლაროშფუკო

ერთ ცოლ-ქმარს ძალიან უყვარდა ანტიკვარიატის მაღაზიებში სიარული და ეგზოტიკური ნივთების ყიდვა. ერთ მშვენიერ დღესაც ისინი ერთ მაღაზიას ათვალერებდნენ, როდესაც მათი