წერილები

ამბავი სიყვარულზე, რომელიც ჩასახვისთანავე სასიკვდილოდ იყო განწირული. ამბავი ქალზე, რომელმაც ყველაფერი დაკარგა სიყვარულთან ერთად. ქალზე, რომელიც დაივიწყეს. ალბათ, გსმენიათ გამოთქმა: ადამიანი

“ძმაო სერგო! მე კარგად ვარ. ამჟამად ვიმყოფები ფშავში და ამ წერილსაც მაღაროსკარიდან გწერ. ეს არის პატარა, საცოდავი სოფელი თავისი უბადრუკი

ქართველი მწერალი გურამ რჩეულიშვილი დღიურებს თორმეტფურცლიან რვეულსა და ფოტოსურათების უკანა მხარეს წერდა. მოგვიანე ბით მისი ჩანაწერები მწერლის დამ შეაგროვა და

“მე არც ისე ღარიბი ვარ, როგორცა გწერდი. მე აღმომაჩნდება ჩვენი ცხოვრებისათვის სახსრები, ვიცხოვრებთ ისე, როგორც მრავალნი ცხოვრობენ; მაგრამ მე ვცდილობდი

ჩემო საყვარელო ბიჭო! ძალიან ვწუხვარ, რომ გუშინ ისეთი ცნობები ვერ მივიღე მასწავლებლისგან შენზე, როგორსაც ველოდი. ის იმდენ ენერგიას ხარჯავს შენთან

„მას შემდეგ რაც ეროსიმ თბილისში ბინა მიიღო, მარტო ცხოვრობდა , არც მეუღლე ჰყავდა და არც შვილები. სახლში მარტო ვერ ძლებდა,

1925 წელს ესპანეთში მყოფმა ერნესტ ჰემინგუეიმ ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდისთვის მიწერილ წერილში ხუმრობით აღწერა თუ როგორ წარმოედგინა სამოთხე. გთავაზობთ წერილს. ძვირფასო

ძმაო რეზო! მივიღე შენი ბარათი სწორედ იმ დროს, როცა შენთვის წერილის მოწერას ვაპირებდი და, ჰა, გწერ კიდეც. საყვედურს ვერ მივიღებ,

ხშირად გამიგონია ფრაზა-“ადრე სხვანაირად უყვარდათ საქართველოში!..”, რომელსაც მუდამ ირონიული ღიმილით ვისმენ. სიყვარული ყველა დროში სიყვარულია და ეპოქა მასზე არ აისახება.ის

„ჩემო მედიკო, კი არ მაგონდები, მელანდები. რამდენჯერმე გამოვეკიდე კიდეც უცნობებს. გელოდი ქუჩაში, მეტროსთან, შენს სტუდიასთან და დარწმუნებული ვიყავი, რომ უნდა