სიყვარული

თურმე “ადამიანები იმიტომაც ბერდებიან,რომ სხვა ყველაფერთან ერთად, თანდათანობით აკლდებათ სითბო: მშობლების სითბო, შვილების სითბო, შეყვარებულის სითბო,მეგობრებისა და ახლობელი ადამიანების სითბო

– წინავ, შვილო, დიდ ხუთშაბათ დღეს, უმძრახის წყალი უნდა მოგვეტანა. ოჯახის რომელიმე წევრი დილით ადგებოდა, სახლში არავის ხმას არ გასცემდა,

“5 წუთი დარჩა” – ამბობს მოედნის დიდი, მრგვალი საათი. მაღალი, ახალგაზრდა ჯარისკაცი კი, რომელიც ახლახანს დაბრუნდა ომიდან, მოლოდინის თვალებით შესცქერის

– მე შენ მიყვარხარ! – არა გჯერა?  – ვიცი რაღაც დაკარგა ამ სიტყვამ მეოცე საუკუნეში, თითქოს გაიცვითა და აღარავინ იჯერებს.

ზოგადი მიმოხილვა “მხოლოდ მაშინ ვცხოვრობთ,როდესაც გვიყვარს” – რაბიდრანათ თაგორი. “სიყვარული მზის პირველ სხივს ჰგავს, წვიმის შემდეგ,რომ გამოანათებს ხოლმე” – უილიამ

მშვიდობით, ჩემო თოჯინავ! მე შენ მძინარეს გხედავ,მე შენთან ვარ,შენს სასიკვდილო სარეცელთან.შენ შავ-წითელი გრძელი ტუნიკა გაცვია ამოქარგული გრძელი ნაწილით.მგონი ყვავილებით ამოქალგული,მაგრამ

სერ ფილიპ სიდნი ინგლისელიპოეტი, მამაცი ჯარისკაცი და ღირსეული პიროვნება იყო. ნიდერლანდებში ერთ–ერთი ბრძოლის დროს იგი მძიმედ დაიჭრა და ბანაკამდე ძლივს

ერთხელ ერთ შუა ხნის კაცს მეგობარმა ჰკითხა, თუ რატომ არ ჰყავდა მეუღლე. – ვერ გეტყვი… ალბათ, მუდამ სრულყოფილ გოგონას ვეძებდი

 ერთ სოფელში ცხოვრობდა ერთი დედა–შვილი.დედა ღრმად მოხუცებული გახლდათ,რომელმაც მთელი ახალგაზრდობის წლები ერთადერთი შვილის გაზრდას და მის კეთილდღეობას შეალია.ერთხელაც ვაჟი შინ

ერთხელ დედამიწაზე ყველა ადამიანურმა გრძნობამ და თვისებამ ერთად მოიყარა თავი. სიგიჟემ თქვა: დამალობანა ვითამაშოთო. დაიწყეს დამალვა! სიმართლე არ დაიმალა, მაინც