ბედნიერება

ერთხელ, ახალგაზრდა,უბედური ყმაწვილი, ერთ ბრძენთან მივიდა და სთხოვა, რომ თავისი მოსაწყენი ცხოვრების შეცვლაში დახმარებოდა. ბრძენმა , ახალგაზრდას ჭიქაში მუჭა მარილის

გაუტამა ბუდა, იმ სოფლის გავლით მიდიოდა, რომელშიც მისი მოწინააღმდეგები ცხოვრობდნენ. მოსახლეობა გარეთ გამოცვივდა, ბუდას ალყა შემოარტყა და მისი დამცირება დაიწყო.

ადამიანთა დიდი ნაწილი ცხოვრებაში სიმშვიდესა და ბედნიერებას ვერ პოულობს იმიტომ, რომ იქ არ ეძებს, სადაც შეიძლება ისინი იპოვოს. ღარიბი ადამიანი

მოგესალმებით. გაინტერესებთ ალბათ  ვინ ვარ.. მე ვარ ყველგან და ყველაფერში. მე ვარ ყველასთვის მიუხედავად სქესის, რასის, კანის ფერის, ენის, რელიგიის,

თუკი ბუზს ჰკითხავთ, არის თუ არა შემოგარენში ყვავილები, გიპასუხებთ: – არანაირი ყვავილი არ მინახავს, მაგრამ ეს ორმო სავსეა ნაკელით. ხოლო

ზამთარი გვღლის, როცა ჩვენ მას ზრდასრული ადამიანის თვალით ვიუყრებთ: cსიბნელე, სიცივე, ნაცრისფერი ქალაქი, დღის სიმოკლე, საზოგადოებრივ ტრანსპორტში შეფუთული ადამიანები, დაგროვილი

როცა ფიქრობ, რომ ყველაფერი დასრულდა, სწორედ მაშინ ხვდები, რომ თურმე ეს დასასრული არის, საწყისი იმ ბედნიერებისა, რომელსაც დასასრული არ აქვს.

მადლიერებას დიდი მნიშვნელობა აქვს არამხოლოდ იმ ადამიანისთვის, ვის მიმართაც გამოვხატავთ, არამედ – თითოეული ჩვენთაგანისთვის. ჩვენ მადლობის გადახდით ვაბიჯებთ საკუთარ ”ეგოს”,

“რა არის კარმა? ბევრის აზრით იგი მსგავსია ფიზიკის კანონის – გააკეთებ რამე კარგს და დაგიბრუნდება კარგი, გააკეთებ ცუდ რამეს და

ძალიან ბევრი ადამიანი ცხოვრობს სხვისი ცხოვრებით, მაგალითად საკუთარი მეზობლების. ბევრი ჩვენგანი საკუთარ მომავალს წარმატების იმ განსაზღვრებაზე ამყარებს, რომელიც საზოგადოებამ და მედიამ