წერილები

ყველა ადამიანს გააჩნია ოცნება და მათსავით მეც, თუმცა მათგან განსხვავებით ჩემი ოცნება შენ ხარ… პირველად 5 წლის წინ დაგინახე, როცა

1. შენ ხარ მარადიული, განუყრელი და ერთგული წევრი და მსახური შენი მშობელი საქართველოსი. 2. შენი სამშობლოს მტერი შენი პირადი მტერია,

– მე შენ მიყვარხარ! – არა გჯერა?  – ვიცი რაღაც დაკარგა ამ სიტყვამ მეოცე საუკუნეში, თითქოს გაიცვითა და აღარავინ იჯერებს.

ძვირფასო მალია და საშა, ვიცი ორივენი კარგად ერთობოდით გასული 2 წლის განმავლობაში,როდესაც არჩევნებისათვის ვემზადებოდით – დადიოდით პიკნიკებზე, პარადებზე და სახელმწიფო

შვილო, როდესაც მოვხუცდები ვიმედოვნებ გაიგებ და მოთმინებით მომექცევი, როდესაც თეფში გამიტყდება ან სუპი დამეღვრება მაგიდაზე, რადგან მხედველობას ვკარგავ. ვიმედოვნებ, რომ

მშვიდობით, ჩემო თოჯინავ! მე შენ მძინარეს გხედავ,მე შენთან ვარ,შენს სასიკვდილო სარეცელთან.შენ შავ-წითელი გრძელი ტუნიკა გაცვია ამოქარგული გრძელი ნაწილით.მგონი ყვავილებით ამოქალგული,მაგრამ

შენმა სიყვარულმა მაიძულა, უსაყვარლესო ვალერია მესალა, რომ კრასუსს შევხვედროდი. აღვუთქვი , რომ იარაღს დავყრიდი. შენი და ჩვენი ძვირფასი შვილის გამო

ამ წერილს 3 მიზეზის გამო გწერ: 1.ცხოვრება,ბედი და წარუმატებლობა ამოუცნობი საკითხებია. არავინ იცის ვინ რამდენ ხანს იცოცოცხლებს და ამიტომაც სჯობს

ბატონი კენტის შვილიშვილი სკოლის მოსწავლე იყო, როცა ჰკითხა თავის ბაბუას, თუ როგორ შეიძლებოდა მოგების მიღება სხვა ადამიანების შრომის მითვისების გარეშე. აპრილი,