შთამაგონებელი ისტორიები

ყოველ ღამე, ჯონ ანგერს, თავისი 19 წლის ძაღლი – შეპი, თბილწყლიან ტბაზე მიჰყავდა, რომ მისთვის, რამოდენიმე საათით, დაძინების შესაძლებლობა მიეცა.

სანამ ჩემს მენტორს შევხვდებოდი, ერთი საინტერესო ამბავი გადამხდა. ერთ დღესაც სახლში ვისვენებდი, მოულოდნელად კარზე გაუბედავი კაკუნი მომესმა. კარი გავაღე და

აშშ-ის ალიასკას შტატში დიდ თოვლში მოხვედრილი 25 წლის მერი კრანიკი და მისი ახალშობილი მგლების ხროვამ გადაარჩინა. ქალი რვა თვის ორსული

საღამოს სანაგვე ურნასთან კაცი შევნიშნე. ვუყურებდი. ნაგავში რაღაცას ეძებდა. დავინახე, ცოტა კარტოფილის ფრი და ნაკბეჩი ჰამბურგერები იპოვა. საჭმელი თავისთვის შეფუთა,

იმ ამბავმა, რომ იაპონიაში კუნძულ ჰოკაიდოზე არსებული რკინიგზის სადგური მხოლოდ ერთი მგზავრის გამო მუშაობს, შთამაგონა მომეპოვებინა ინფორმაცია საქართველოში მსგავსი მაგალითების

თუკი ოდესმე დამისვამ კითხვას: “თაკო, დარჩა ამ ქვეყანაში ვინმე, ვინც თავისი პატიოსანი შრომით, გავლენიანი ბიძიების გარეშე იბრძვის წარმატებისთვის (და გამოსდის

იაპონიის კუნძულ ჰოკაიდოზე არსებული სარკინიგზო სადგური კამი-სირატაკი უკვე წლებია მხოლოდ ერთი მგზავრის გამო მუშაობს, იუწყება Citylab-ი. სამი წლის წინ, იაპონიის

შობის ღამეა.სახლში მარტო ვარ. ერთ პატარა ხის სახლში ვცხოვრობ.ყოველ დილით ტყეში გავდივარ და შეშას ვჩეხავ.  შეშას ტომარაში ვაწყობ, მხარზე ვიდებ

ერთ მაღალ გორაკზე, ერთმანეთთან ახლოს, სამი ხე იდგა. ერთ დღეს მათ თავიანთ ოცნებებსა და იმედებზე დაიწყეს საუბარი. პირველმა თქვა: ”