შთამაგონებელი ისტორიები

ვიზიტი ექიმთან, ანუ ისტორია ექიმზე, რომელსაც თავად სჭირდება მკურნალობა

– ცუდად ხართ? – მკითხა სასწრაფოს თანამშრომელმა. – დიახ – მივუგე მე მშვიდი ტონით და უხერხულად შევიშმუშნე. – რა გჭირთ?

"შეშლილთა ქალაქი"

უძლევეს დროში არსებობდა ერთი ქალაქ–სახელმწიფო,  სადაც ხალხი ბედნიერად და უზრუნველად ცხოვრობდა. ქალაქს ჭკვიანი და ყველასათვის საყვარელი მეფე–დედოფალი მართავდა. ყველა კმაყოფილი

ხშირად, ყველაფერი ისე არ არის,როგორც ჩვენ გვეჩვენება

ერთხელ ორი მოგზაური ანგელოზი ერთი მდიდარი კაცის სახლში დარჩა ღამის გასათევად. ოჯახის წევრები უხეშნი და არასტუმართმოყვარენი აღმოჩდნენ. ნაცვლად იმისა,რომ სტუმრები

არსებობს თუ არა ღმერთი?

ერთხელ ერთი კაცი სადალაქოში მივიდა,რათა თმა და წვერი წესრიგში მოეყვანა. როდესაც დალაქმა თავისი სამუშაო დაიწყო, კლიენტსა და მას შორის საინტერესო

როგორ გამოვიყენე ქარი?

ორი წლის წინათ TED-ის სცენაზე ვიდექი არუშაში, ტანზანია და ვისაუბრე ჩემს ერთ საამაყო ქმნილებაზე – უბრალო მანქანაზე,რომელმაც ჩემი ცხოვრება შეცვალა.

ადამიანური სიხარულისა და ბედნიერების წრე

ერთ დილას ერთმა გლეხმა მონასტრის კარებზე მთელი ძალით დააბრახუნა.როცა მეკარე ბერმა გააღო გლეხმა ზურს უკან დამალული ყურძნის ულამაზესი მტევანი გამოაჩინა.

ო.ჰენრი: უკანასკნელი ფოთოლი

 ნიუ-ორკში, დიდი სახლის ერთ პატარა ოთახში ორი მხატვარი მეგობარი ცხოვრობდა. ერთ სიუ ერქვა, მეორეს – ჯონსი. დებივით ერთად ცხოვრობდნენ და

საავადმყოფოს სარკმელი

მძიმედ დაავადებული, ორი კაცი საავადმყოფოს ერთ ოთახში იწვა. ერთ–ერთ მათგანს უფლება ჰქონდა, შუადღისას, ლოგინზე წამომჯდარიყო. მისი საწოლი ოთახის ერთადერთ სარკმელთან იდგა და

პაემანი უცნობ ქალთან

“5 წუთი დარჩა” – ამბობს მოედნის დიდი, მრგვალი საათი. მაღალი, ახალგაზრდა ჯარისკაცი კი, რომელიც ახლახანს დაბრუნდა ომიდან, მოლოდინის თვალებით შესცქერის