ფსიქოლოგია

30 წლის მამამ, მაიკლ მიტჩელმა საქვეყნოდ გაითქვა სახელი მიკრობლოგით, სადაც საკუთარი ქალიშვილის შესახებ წერს. “სიცოცხლე მის ასაკში” – ასე ეწოდება

“რაც გვაქვს იმის გამო კი არ ვართ მდიდრები, არამედ იმის წყალობით, რისი გაცემაც შეგვიძლია.” ხშირად სწორედ ის გასცემს ყველაზე მეტს,

ჩვენს ასაგები გვაქვს რაღაც შენობა, რომლის აგება ჩვენს წინაპრებს დაუწყიათ და შემდეგ მისი დამთავრება ჩვენთვის გადმოუციათ. ამგვარად, დაბადებიდანვე დაყოლილი გვაქვს

ბავშვი საკუთარ თავს აფასებს გარემოდან წამოსული შეფასებების ფონზე. ის ხშირად ბევრ რამეში საკუთარ თავს ადანაშაულებს. მას სჭირდება სტიმული, რომ განახორციელოს

ეკა აღდგომელაშვილის ჩაის თემა ქალების მიმართ ძალადობის შესახებ.

ჩვენი ჩვეულებრივი აზროვნება სიკვდილს უაღრესად ბოროტებისა და უბედურების სახელით განიხილავს. მისთვის სიკვდილი ვერაფრით გამართლდება. ამიტომ პრაქტიკული ცხოვრების ნიადაგზე განვითარებული სინდისი

ერთმა კაცმა სიკვდილის წინ თურმე თვალი მოავლო ირგვლივ შემოკრებილ ჭირისუფლებს და თავისი უკანასკნელი ფრაზა წარმოთქვა: “აბა, არ გემშვიდობებით!”. არ ვიცი,

ზოგი ერი სულის ამოძრავებასა და ამოქმედებას ხშირად მის გაუნძრევლობასა და შეუწუხებლობას არჩევს. ამიტომ იგი თავისი მოთხოვნილების დასაკმაყოფილებლად სხვას, უფრო ადვილ

მოზარდობის ხანა – ერთგვარი ხიდია ბავშვობასა და მოწიფულობას შორის. იგი 10-11-დან 15-16 წლამდე ასაკს მოიცავს და შესაბამისად, უმცროსი და უფროსი

ჩვენი სოციალური ყოფა სავსეა პატარ-პატარა სიხარულებითა და  წყენებით. სამწუხაროდ, ადამიანები წყენას უფრო მარტივად ვიმახსოვრებთ  და ხშირად სწორედ ეს განაპირობებს ურთიერთობების