იგავები

ახალგაზრდა ქალმა თავისი ახალშობილი შვილი ხელში აიყვანა და გაიფიქრა: “რა ბედნიერი ვარ, ნეტა რამდენ ხანს გაგრძელდება ეს ბედნიერება?” “დედობის გზა

ერთხელ, ღამე, პროვინციაში, სადაც მონასტერი იყო, დიდი თოვლი მოვიდა. დილით მოსწავლეები, რომლებსაც წელამდე თოვლში მოუხდათ გავლა, მედიტაციის დარბაზში შეიკრიბნენ. მასწავლებელმა

არსებობს ლეგენდა, რომლის თანახმად, ყოველ ჩვენგანთან, ცხოვრებაში ერთხელ, ღმერთი მოდის. ამასთან, ის შეიძლება ნებისმიერი სახით მოგვევლინოს – დასველებული კნუტის, მოხუცის, მათხოვრის…

სამყაროს შემოგარენში იყო ერთი მაღაზია, რომლის აბრები დიდი ხნის წინ ქარიშხალმა წაიღო, ხოლო მეპატრონეს მათი აღდგენა არც უცდია, რადგან ადგილობრივმა

ერთხელ, ერთი ორსული ქალის მუცელში ორი ემბრიონი იზრდებოდა. ერთს პატარა მორწმუნე ერქვა, მეორეს – პატარა სკეპტიკოსი. ერთ დღეს სკეპტიკოსმა ძმას

ორიგინალური სახით წარმოდგენილი ცხოვრებისეული იგავი.

“სიკეთეს სიკეთით უნდა გადაუხადო” ანუ როგორ გადაუხადა მადლობა პატარა ჭიანჭველამ თავის გადამრჩენელს.

ერთ საღამოს ორი ბუდისტი ბერი მონასტრისკენ მიუყვებოდა გზას. ნაწვიმარზე მთელი გზა გუბეებით იყო სავსე. ერთ ადგილას ლამაზი ახალგაზრდა ქალი იდგა

ოთხი მოტივი გთავაზობთ, ძველბერძენი მეიგავის ეზოპეს ცხოვრებისეულ გამონათქვამებს. 1. საკუთარ თავზე დიდი წარმოდგენის მქონე ადამიანების გზები თვითგანადგურებისკენ მიდის. 2. უკეთესია

ორიგინალური ფორმით წარმოდგენილი იგავი სიმდიდრეზე, სიძუნწესა და ბედნიერებაზე.