იგავები

იყო და არა იყო რა, ჰიმალაის მთის ძირში 80 000 სპილო ცხოვრობდა. მათი ლიდერი იშვიათი თეთრი, კეთილი სპილო იყო.
მას ძალიან

მეექვსე დღე იწურებოდა და სამყაროს შექმნა დასრულებული იყო, როცა ღმერთმა გადაწყვიტა შეექმნა ქალი. რამდენიმე საათის თავაუღებელი შრომის შემდეგ მასთან მთავარანგელოზი

მგლის ხროვაში, მოხუცმა წინამძღოლმა გადაწყვიტა თავისი მემკვიდრე დაესახელებინა. ის მივიდა ყველაზე ძლიერ და თამამ მგელთან და უთხრა: — ვბერდები, ამიტომ

სამყაროს განაპირას პატარა მაღაზია იყო. აბრა მასზე, დიდი ხნის წინ გაქრა — ის ერთხელ ქარიშხალმა წაიღო, ხოლო პატრონმა, ახალი აღარ

მრავალი წლის წინ, ინდოეთის ერთ-ერთ სოფელში ერთი ფერმერი ცხოვრობდა, რომელსაც მევახშის ვალი ემართა. ფერმერს ულამაზესი ქალიშვილი ჰყავდა, რომლის მშვენებითაც მახინჯი

ერთხელ, ერთი მდიდარი ადამიანი, გაემგზავრა ევროპაში სამოგზაუროდ. როდესაც ბრიტანეთში ჩავიდა, აეროპორტში იყიდა ციხე-სიმაგრეების ტურისტული გზამკვლევი. მისი ყურადღება, ამ ბროშურაში განთავსებულმა

ერთხელ ანგელოზმა თხოვნით მიმართა ღმერთს: – უფალო, პრობლემა მაქვს. – რა გაღელვებს, ჩემო ანგელოზო? – გაეღიმა ღმერთს. -როგორ გითხრათ, ამ

ერთხელ ოსტატთან მივიდა ყმაწვილი კაცი და უთხრა:–მე მოვედი შენთან, რადგან თავს ისე საშინელ და უსარგებლო ადამიანად ვგრძნობ, რომ სიცოცხლეც არ

პლანეტა მრგვალია ერთხელ რეპორტიორმა ფერმერს ჰკითხა, შეუძლია თუ არა მას, თავისი სიმინდის საიდუმლოს გამხელა, რომელიც წლიდან წლამდე, ხარისხით, ყველა კონკურსს

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი ქვის მთლელი. ის დაიღალა მზის გულზე, საშინელ სიცხეში მუშაობით და თავისთვის ჩაილაპარაკა: —