იგავები

ერთხელ კონფუცი მოწაფეებთან ერთად გზას მიუყვებოდა, როცა საფლავთან ქალი შენიშნა, რომელიც მწარედ ტიროდა. მან ქალს მწუხარების მიზეზი ჰკითხა. – დიდი

“ბედნიერებას მხოლოდ მაშინ აქვს ფასი, როცა სხვას უზიარებ” “ათასობით სანთელი შეიძლება აინთოს ისე, რომ ეს სანთელი მაინც იგივე დროში დაიწვება.

უთხრა ბალახმა შემოდგომის ფოთოლს: “იმდენად ხმაურით ეცემი ძირს, რომ ზამთრის ყველა სიზმარს მიფრთხობ!” ბრაზმორეულმა ფოთოლმა უპასუხა: მდაბიო, უსახლკარო! უსიცოცხლო და

ჩვენმა ჟურნალმა თქვენთვის შეაგროვა რამდენიმე საინტერესო სიუჟეტი, რომელიც დაგეხმარებათ არა მხოლოდ სამსახურთან დაკავშირებული პრობლემების გადაჭრაში, არამედ იმ სირთულეების გადალახვაშიც, რასაც

ბაღში სეირნობისას მოხუცი კაცის ყურადღება ერთმა ახალგაზრდა ქალმა მიიპყრო. ქალს სახეს თეთრი თავსაბურავი უფარავდა. სახის უმცირესი ნაკვთებიც კი, მის იშვიათ

ერთმა ახალგაზრდამ თალმუდის შესწავლა გადაწყვიტა და ცნობილ რაბინს მიმართა დასახმარებლად. – არამეული ენა თუ იცი? – არა. – ივრითი? –

ერთხელ მოლა ნასრედინმა გზაზე უბედური კაცი შენიშნა და ჰკითხა რა აწუხებდა. „არაფერი მახარებს ცხოვრებაში, ჩემო მეგობარო.“ უპასუხა კაცმა. „ქონება საკმარისად მაქვს,

ერთი უძველესი იგავი მოგვითხრობს ახალგაზრდა ათლეტ ბიჭზე, რომელსაც ძალიან სწყუროდა წარმატება. მისთვის გამარჯვება ყველაფერი იყო და წარმატების განმსაზღვრელად პირველობა მიაჩნდა. ერთ

იყო ყაყანი და იყო ღრენა, იყო ყეფა და იყო გნიასი. ბრძენმა უსმინა, უსმინა და სიტყვა წამოიწყო: – მე თუ მკითხავთ…