ცხოვრება

დეკემბრის ნაცრისფერი დღეები დაიწყო… არ მიყვარს ზამთარი, ნაცრისფერდება ირგვლივ ყველაფერი, მზეც იშვიათად ანათებს, ღრუბლებით იფარება ლურჯი ზეცა… ცხოვრება მდორედ მიედინება… მე

…ორი გოგონა იყო, ორივე მაღალი, გამხდარი. მახსოვს ვიფიქრე ნამდვილად მოდელები იქნებიან მეთქი. გემოვნებით ეცვათ. ერთ-ერთს ხელზე საათი ეკეთა, 1000 დოლარი

ნაცრისფერი დღე. . .პირველად გაახილა თვალი და ეწყინა. . .ძალინ ეწყინა. . .უნდოდა ყველაფერი ისე დაწყებულიყო, როგორც ჩვეულებრივ ხდება. .

ეს სამყარო ძალიან მრავალფროვანია. ყველა ადამიანი თავისებურად ცხოვრობს. იმდენად განვითარდა ეკონომიკა და ინფრასტრუქტურა, რომ ადამიანები თითქოს მხოლოდ საკუთარ თავზე ფიქრობენ,

ადრე თუ გვიან ყოველ ადამიანს უჩნდება კითხვა ვინ ვარ და როსთვის ვცხოვრობ? მეტიც, შეიძლება ითქვას, რომ არსებობა მაშინ იქცევა ცხოვრევბად,

ცხოვრება? ცხოვრება რაღაც სხვაა, რაღაც უფრო მეტი ვიდრე მხოლოდ სიტყვა. ძალიან ბევრი წიგნი მაქვს წაკითხული და ყოველი მწერლის მიერ დანახული

საქართველოს ისტორიული ძეგლებისა თუ უბრალოდ ლამაზი ადგილების მონახულებისას ყოველთვის თან დამაქვს ერთჯერადი ,,პარკები”, რომელიც სპეციალურად ნარჩენებისთვისაა განკუთვნილი. მე და ჩემი

დაბადებიდან სახელი პირისახეა. შენაპირები იწყებს განვითარებას, მხოლოდ ბინდბუნდი აქა-იქ ფერები ციალში… შემოფეთებიც თითო ნიავის მოქროლვა, სახეზე… ჯერ სხეულს შეიფერებ მერე

“ ოცნება– ნიშანი აზროვნებისა“ ყველას გვაქვს რაღაც, რამაც შეგვცვალა ან ოცნება რომელმაც გაგვზარდა. შორეულ თუ ახლო წარსულში. დღესაც, ერთი წუთის