ჩანახატები

ის დრო მენატრება , კინჩხაში(იმერეთის , ერთ–ერთი სოფელია) ბებია–ბაბუას , რომ ავაკითხავდით და ყველა ერთად თავს მოვიყრიდით ხოლმე. ისინი თვალებში

ციხე. . . მეშინია ამ სიტყვასთან შეხება. . წარმოთქმას ვერასდროს ვბედავ. .მკაცრია და ცივი. . .დაწერით შეიძლება დავწერო. . .დავწერ

საოცარი შეგრძნებებია, როცა თოვლში მიდიხარ, მიდიხარ და ნაკვალევს ტოვებ, შენს არსებობას ახსენებ ყველას, ვინც ამავე გზით გამოივლის და გრძნობ, რომ

ამ დილით ჩემი წარსული შემხვდა, მომეხვია და მაკოცა….”დღეს აღმოვაჩინე ეს ლექსი…ისე ახლოს იყო ამ დილით ეს ლექსი ჩემთან….. ყოველთვის, როდესაც

ჩანახატი 07.05.10 ვზივარ და ვგრძნობ, რომ აღარ შემიძლია წერა…ვერ ვუყრი თავს ფრაზებს..ალბათ ეს ის დროა ,როდესაც ცხოვრების ყველაზე,ერთ დროს ჩემთვის

ახალგაზრდა პოეტი, დათა გულუა 18 წლის ასაკში ავტოავარიის შედეგად გარდაიცვალა. მისი სიკვდილის შემდეგ გამოიცა კრებულები “დავბრუნდი თქვენთან” და “მე მაინც

იცი როგორ სამყაროზე ვოცნებობ? სამყაროზე, რომელიც სავსე იქნება სიყვარულით და მეგობრობით, სადაც მთავარი ფული კი არა, სიყვარული იქნება და ყველაზე მდიდარიც

” წუხელ გვიანობამდე არ დამეძინა…წვიმის წვეთებს კონცერტი ჰქონდათ მოწყობილი,მე კი თვალებდახუჭული ვუსმენდი მათ და შენზე ვფიქრობდი…ალბათ შენზე ფიქრში ჩამეძინა… მთა

…გავალ წვიმისფერ ქალაქში ყურსასმენებით და კედებით და მანამ ვივლი ძველ, თბილისურ ქუჩებში სანამ წვიმის ყოველი წვეთი არ გამიჯდება კანისგან მოქსოვილ