ჩანახატები

ბებერი მუხა აღერღილი იყო. უკანასკნელი ფოთლები რა ხანია რცხილებსაც დასცვივდათ, წიფლებსაც, თამელებსაც. თვით ისიც, დაკორძილი, ათას ჭირ-ვარამში გამოვლილი მუხაც, შავად

80 წელს გადაცილებული იქნებოდა ბებო, როცა პირველად ვნახე, ხალხმრავალ ადგილას იჯდა და მოწყალებას ითხოვდა. მოხუცები ხომ რაღაცით ჰგვანან ერთმანეთს, ხოდა

ვუძღვნი ჭშმარიტ თოლია ჯონათანს, რომელიც ყველა ადამიანში ცხოვრობს. ,,ამ წიგნით რიჩარდ ბახმა ორი რამ მომანიჭა: ფრენა შემაძლებინა და გამაახალგაზრდავა. ორივესთვის

ნოემბრის ერთ ჩვეულებრივ დღეს ჩემს ბიუროში ვიჯექი, ტელეფონი შეუჩერებლად რეკავდა. საქმიანი ზარები იყო, გამონაკლისი მხოლოდ ჩემი მეგობარი კაროლინა აღმოჩნდა, რომელმაც

ამ დედამიწაზე ყველაფერს თავისი სახელი ჰქვია. მოვალთ ადამიანები, დაგვარქმევენ ახლობლები სახელებს, გივლიათ ამ სახელით იმდენ ხანს, რამდენი ხანიც გვიწერია ამ