საქართველო

“გავა დრო, და ყველაფერს თავის სახელს დავარქმევთ”

ალბათ ნოხი გადაგიბრუნებიათ და დაგინახიათ – მის პირუკუ მხარეს ისეთივე სურათი აქვს, როგორც ძირითად მხარეს. ქვეყნებიც ეგრე არიან. წარმოიდგინეთ დიდი

მეომარნო ქრისტესნო – დავით აღმაშენებლის სიტყვა დიდგორის ბრძოლის წინ

1121 წლის აგვისტო იდგა. ქვიშასავით მოადგა ურიცხვი მტერი თრიალეთს, მანგლისს, დიდგორს, „თჳთ ფერჴთა ვერ ეტეოდეს ამათ ადგილთა“. უშიშარმა მეფემ წყნარად,

უფალი ჩვენს გვერდითაა – ხილული სასწაულების ძალა

ჩვენ ხშირად არ ვაფასებთ იმ წყალობას, რომელიც ჩვენს თავს ტრიალებს. ხშირად ხელჩაქნეულნი ვნებდებით სასოწარკვეთას და ვერც კი ვიაზრებთ, რომ უფალი

ყველგან "საქართველოა"

საქართველოს ნებისმიერ წერტილში ყველგან “საქართველოა”, ტავტოლოგია არ გეგონოთ, ახლავე ავხსნი რას ვგულისხმობ, დღეს დილით 66 ნომერ მიკროავტობუსში ავედი, ხალხი თავისთვის

ქართულ-დასავლური ურთიერთობების მოკლე ისტორია

ნაწილი II   მიუხედავად იმისა, რომ 1918 წლისგან განსხვავებით 1992 წელს დამოუკიდებლობის იდეა ქვეყანაში საკმაოდაქტუალური იყო, რეალურად საქართველომ დამოუკიდებლობა კვლავ

ქართველების პრობლემა სიყვარულის დეფიციტში კი არ არის, არამედ..

ჩემო ქართველობო ისე მიყვარხართ, რომ ეს დარდი უნდა გაგიზიაროთ: • ქართველების პრობლემა სიყვარულის დეფიციტში კი არ არის, არამედ იმაში რომ

ქართულ-დასავლური ურთიერთობების მოკლე ისტორია

აგერ უკვე მე-3 ათწლეულია ვცდილობთ დასავლეთს დავუმტკიცოთ/შევახსენოთ, რომ ვართ და ყოველთვის ვიყავით ევროპისა და მისი ისტორიის განუყოფელი ნაწილი. თავის მხრივ